فرودگاه برای دیگران است

تیتر بعضی از خبرگزاری ها طی چند روز پیش:

۵ فرودگاه دیگر به فرودگاههای تعطیل کشور اضافه شدند و در متن خبر به تصویب احداث ۵ فرودگاه در ۵ شهر کشورمان اشاره شده بود . البته بهبهان در میان ۵ شهر یاد شده به چشم نمیخورد تا کماکان امیدوار بمانیم که طی دهه های آینده یکی از شعارهای انتخاباتی جذاب مدعیان نمایندگی مردم بهبهان پی گیری احداث فرودگاه در بهبهان باشد.

توضیح: احداث فرودگاههای محلی در جهان امروز حق طبیعی ساکنان هر منطقه میباشد خصوصا مناطقی که از شهرهای بزرگ دور افتاده اند . اما توجه به بازگشت سرمایه و سود دهی اقتصادی امری است که نمیتوان آنرا نادیده گرفت .واقعیت تعطیل بودن بسیاری از فرودگاهای محلی ساخته شده در کشور ما حکایت دنباله دار اتلاف سرمایه ها در کشوری است که مکان یابی جهت توسعه فقط بر اساس ارتباطات قومی وقبیله ای تعریف می شود. بهبهان به دلایل متعدد مستحق داشتن فرودگاهی متناسب با شرایط ویژه خود میباشد. مرکزیت داشتن در منطقه ای با جمعیت بالغ بر ۵۰۰ هزار نفر که در صورت ایجاد جاده های دسترسی مناسب حد اکثر فاصله آنها با شهر بهبهان ۴۰ دقیقه خواهد بود بهترین توجیه برای تعریف اقتصادی فرودگاهی است که تصویب ساخت آن با هزار اما و اگر مواجه است.در تعریف اهداف ساخت فرودگاه در بهبهان مرکزیت این منطقه در خدمات رسانی به شهرهای گچساران ِدهدشتِ امیدیه ِ دیلم و ....باید در نظر گرفته شود و نام یک فرودگاه منطقه ای بر تارک آن بنشیند نه یک فرودگاه محلی.

البته ما که فعلا در "ت " تصویب ساخت فرودگاه مانده ایم  و دلخوشیم به شعارهای انتخاباتی قرون آینده مدعیان نمایندگی شهرمان.

زلزله

نمیدانم زلزله های زنجیره ای سال 1370 به خاطر کسی مانده است یا نه . از روز 9 آبان آن سال که اولین زلزله بهبهان را لرزاند تا 13 آبان آن سال که زلزله 4/6 ریشتر را تجربه کردیم (حدود ساعت 5 صبح) و بعد از آن بیش از یک ماه چادر نشینی و آوارگی . در آنروزهای ترس و واهمه عده ای مدعی ارتباطات ویژه با امامان معصوم شدند و برای عده ای هم بعضی مکانهای خاص مقدس شمرده شد و مکان امن لقب گرفت ( نمونه آن تل قماربازان بود) . و چه آسان این مدعیان و آن مکانها جماعتی را به خود متوجه کردند .

براستی ترس و جهل و...و اثر آن بر رفتارهای انسانهای حتی به ظاهر آگاه را در آن دوران چه خوب مشاهده کردیم.

کاش دیگر زلزله را نبینیم.